Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Antymatrix - Blog Edwina Bendyka Antymatrix - Blog Edwina Bendyka Antymatrix - Blog Edwina Bendyka

9.01.2008
środa

Język nowych mediów, Lev Manovich

9 stycznia 2008, środa,

jezyk_nowych_mediow.jpgJuż raz podchodziłem do prezentacji książki Lva Manovicha „Język nowych mediów”. Akurat nadszedł czas na tę książkę podczas zajęć ze studentami, wracam więc do tematu w swoim blogu. Alek Tarkowski opublikował właśnie w „Kulturze 2.0” swoją recenzję, nie będę powtarzał jego argumentów. Zabrakło mi natomiast w tekście Alka odniesienia do Dzigi Wiertowa i jego filmu „Człowiek z kamerą”, który nieustannie pojawia się na łamach książki. Zdaniem Manovicha to jedno z najważniejszych dzieł kina. Wiertow nie tylko odkrywa w nim estetykę mediów, która staje się estetyką nowych mediów (narracja powstaje w wyniku montażu z elementów zebranych w bazie danych, Wiertow pokazuje to w genialny sposób – kawałkując życie na kolejne ujęcia, które wiszą jak płaty mięsa na hakach w pokoju montażowym. Dopiero montaż czyni z nich historię). Film Wiertowa jest dostępny w www.archive.org, polecam oglądanie wraz lekturą zaproponowanej przez Manovicha interpretacji.

W komentarzu (bardzo interesującym, polecam) do mojej poprzedniej notki o „Języku…” fun zakwestionował interpretację bazy danych jako metafory świata:

Baza danych, o ktorej pisze Manovich – to nie metafora świata (czy on tak gdzies pisze?), lecz faktyczny sposob organizacji komputerowych danych. Organizacje ta umozliwia niezwykla elastycznosc nowych technologii, choc jej poczatki widac w sztuce mediow tradycyjnych, takich jak eksperymentalne kino, ktorego montaze zrywaly narracje na rzecz wyboru z bazy danych ujec.

Spóźniona odpowiedź, słowami Manovicha:

Jeśli po śmierci Boga (Nietzsche), upadku wielkich narracji oświecenia (Lyotard) i nadejściu sieci (Tim Berners Lee) świat wydaje się nam nieskończonym i niezorganizowanym w żadną strukturę zbiorem obrazów, tekstów i innych danych, jedynym właściwym rozwiązaniem wydaje się traktowanie go w kategoriach bazy danych.

EcranGlobal.jpgDrugi kluczowy aspekt dostępu do rzeczywistości, to ekran, który zdominował nowoczesną estetykę wraz z pojawieniem się kina, a dziś dominacja ekranu nabrała totalnego i globalnego charakteru. Tu polecam najnowszą książkę Gillesa Lipovetsky’ego, który wraz z Jeanem Serroy napisał dzieło „L’Ecran global”, które doskonale uzupełnia Manovicha. Teza Lipovetsky’ego, najkrócej jest następująca: kino ze swoim „ekranem” przekształciło się w hiperkino, narzucają swoją estetykę wszystkim innym „ekranom” – telewizji, reklamie, grom wideo, wideoklipom, światom wirtualnym. Miał jednak Lenin rację, kino to najważniejsza ze sztuk…

I na koniec już krótka tylko uwaga do wczorajszego spotkania „My, media” w kontekście właśnie Manovicha i Lipovetsky’ego. Dyskusja była długa, czasami nawet gorąca, dosyć jednak w istocie jałowa, bo niestety choć wszyscy mówiliśmy, to jednak widać wyraźnie było brak języka. Pojęcia się mieszały, logiczna spójność zrywała, każdy mówił co uważa, bez jednak ugruntowania swoich uwag w jakichś referencyjnych strukturach intelektualnych dotyczących mediów, komunikacji społecznej, formowania się opinii w trakcie dyskursu publicznego. Taką sytuację Philippe Breton, francuski filozof mediów nazywa „la crise de la parole”, kryzysem mowy, polegającym na barku kompetencji w problematyzowaniu i posługiwaniu się krytyczną argumentacją. Dlatego książki takie, jak Manovicha są bardzo ważne, bo zaopatrują w niezbędne pojęcia i struktury analityczne.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 2

Dodaj komentarz »
  1. Jeżeli teoria propagowana przez Jeffa Hawkinsa (umysł to procesor wzorców czasoprzestrzennych) jest prawdziwa, to człowiek z trudem będzie sobie radził z poszatkowaną, bazodanowo-opisaną rzeczywistością.

  2. Odnośnie bazy danych: będąc „faktycznym sposobem organizacji danych” baza jest równocześnie metaforą. Bowiem rzeczywistość da się uporządkować na wiele różnych sposobów, z których baza jest tylko jednym z wielu.

    Np. zawsze ludzie mieli znajomych, ale od kilku lat mogą myśleć o nich w kategoriach list w komunikatorach i serwisach społecznych – list, które można porządkować, czyścić, segregować, itd.

Dodaj komentarz

Pola oznaczone gwiazdką * są wymagane.

*

 
css.php