Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Antymatrix - Blog Edwina Bendyka Antymatrix - Blog Edwina Bendyka Antymatrix - Blog Edwina Bendyka

17.06.2010
czwartek

Kultura i rozwój, VI Seminarium – Wielki Finał

17 czerwca 2010, czwartek,

Zapraszam na VI, finałowe (w tym semestrze) seminarium z cyklu Kultura i rozwój. Tym razem dyskutować będziemy o tym, czy kultura jest produktem, towarem czy dobrem publicznym? Do debaty wprowadzą:

1. Bogdan Zdrojewski, minister kultury i dziedzictwa narodowego.

2. Prof. Jerzy Hausner, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie.

3. Dr Natalia Letki, Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, w ramach grantu European Research Council realizuje projekt badawczy „Public Goods through Private Eyes. Exploring Citizens? Attitudes towards Public Goods and the State in East Central Europe”.

Seminarium odbędzie się 23 czerwca, początek o godz. 10.30 w Auli A Collegium Civitas, XII p. Pałacu Kultury i Nauki.

Kultura: produkt, towar czy dobro publiczne?

„Tragedy of the Commons”, esej autorstwa Garretta Hardina z 1968 r. należy do najczęściej cytowanych artykułów w naukach społecznych i ekonomicznych. Amerykański autor zwraca w nim uwagę, że rozum ludzki staje bezradny wobec problemu zarządzania dobrami kolektywnymi, takimi jak wspólnotowe pastwiska (historyczne commons), łowiska czy systemy irygacyjne. Zwykła ludzka racjonalność nakazuje bowiem użytkownikom brać z tych wspólnych zasobów jak najwięcej, maksymalizując jednostkowy profit, co jednak prowadzić musi, jak w greckiej tragedii, to zagłady grabionego zasobu.W ciągu dekad, jakie upłynęły od powstania tego tekstu refleksja nad dobrami publicznymi rozwinęła się, znajdując także zastosowanie podczas dyskusji o zasobach niematerialnych, jak wiedza i kultura. Ukoronowaniem tych nowych nurtów myśli stała się ubiegłoroczna nagroda Nobla z ekonomii dla Elinor Ostrom.Wiemy dziś, że nie jesteśmy skazani na tragedię. To jedna z możliwych opcji podczas zarządzania zasobami wspólnymi, czego dowiodła katastrofa systemu gospodarczego realnego socjalizmu. Wiemy już również, że współcześnie jednym z najważniejszych zasobów rozwojowych jest kultura. To zasób wielowymiarowy, oddziałujący na potencjał rozwojowy jednostek i społeczeństwa w sposób bardzo złożony:

– kultura jest przestrzenią kodów i symboli, w jakich zanurzona jest społeczna komunikacja od której zależy zdolność do współdziałania;

– kultura jest przestrzenią norm, wartości i praktyk stanowiących zasób wypracowanych społecznie sposobów działania, które mogą, w zależności od aktualnego kontekstu sprzyjać lub przeszkadzać w rozwoju;

– kultura jest przestrzenią realizacji ludzkiej potrzeby tworzenia;- kultura jest materialnym i niematerialnym dziedzictwem będącym nośnikiem społecznej pamięci;

– kultura jest źródłem zasilającym bezpośrednio gospodarkę (przemysły kultury i przemysły kreatywne).

Jak zarządzać złożonym obszarem kultury, by optymalnie służył on społeczeństwu? Jak wyceniać wartość kultury w różnych jej aspektach? Ile w kulturze powinno być rynku, a jaka jej część powinna być uspołeczniona i współzarządzana w modelu obywatelskiej partycypacji? Jakie obszary kultury powinny mieć status dóbr publicznych i co taki status oznacza w dobie nowych mediów komunikacji społecznej, rewolucjonizujących praktyki uczestnictwa w kulturze?

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Dodaj komentarz

Pola oznaczone gwiazdką * są wymagane.

*

 
css.php