Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Antymatrix - Blog Edwina Bendyka Antymatrix - Blog Edwina Bendyka Antymatrix - Blog Edwina Bendyka

11.10.2010
poniedziałek

Miasta płaskiego świata

11 października 2010, poniedziałek,

W sobotę  seminarium „Miasta płaskiego świata” (w ramach cyklu Warszawa w budowie II w Muzeum Sztuki Nowoczesnej). Tytuł odnosi się do idei „płaskiego świata” zaproponowanej przez Thomasa L. Friedmana. W tym kontekście oznacza ona, że  inspiracji i ciekawych innowacji nie należy jedynie szukać w światowych centrach, lecz także na peryferiach. Cykl „Warszawa w budowie” poświęcony jest miastu, debacie nad Warszawą. Uznaliśmy z Joanną Mytkowską, dyrektorką MSN, żeby szukając inspiracji dla Warszawy nie patrzeć jedynie na Berlin i tego typu metropolie z pierwszych stron gazet.
Na seminarium „Miasta płaskiego świata” przyjechał więc Francisco Sanin, kolumbijski architekt uczestniczący m.in. w przebudowie Medellin. To miasto kojarzy się raczej z przemocą i narkotykami. Okazało się jednak, że wystarczy charyzmatyczny burmistrz i dobry zespół doradców, by w ciągu jednej zaledwie kadencji, czterech lat zmienić miasto nie do poznania. W czasie, kiedy w Warszawie dyskutuje się o wytyczeniu bus-pasa, Medellin zdążyło zrealizować bardzo precyzyjnie opracowany plan przebudowy.
Twórcy planu musieli działać na miarę skromnych możliwości finansowych, uderzali więc punktowo, w miejsca gdzie z ich szacunków wynikało, można wywołać największy efekt i zainicjować coś na kształtu procesu katalitycznego. Głównym elementem strategii przebudowy było odzyskanie przestrzeni publicznej – stąd w najbardziej newralgicznych, zakażonych przemocą miejscach wybudowano obiekty publiczne: biblioteki, nowe szkoły, parki.
Plan się powiódł. Podobnie zresztą, jak w wielu innych południowoamerykańskich miastach. Bogota w ciągu zaledwie trzech lat kadencji burmistrza Enrique Penalosy stała się zupełnie innym miastem: Penalosa wyrzucił z miasta samochody, w zamian budując doskonały system transportu publicznego. W miejsce parkingów powstały setki publicznych terenów zielonych. Kluczem znowu, jak w przypadku Medellin, było odzyskanie przestrzeni publicznej.
Brazylijska Kurytyba jest źródłem inspiracji już od 40 lat i weszła jako sztandarowy przykład zarządzania miejskiego do wszystkich nowoczesnych podręczników urbanistyki. Szkoda, że na seminarium nie było nikogo z władz miasta. Może by zrozumieli, dlaczego Warszawa nabiera wszystkich charakterystycznych cech metropolii trzeciego świata, w czasie gdy tzw. trzeci świat ucieka do przodu. Co ważniejsze, zmiana nie wymaga wcale gigantycznych inwestycji, o wiele bardziej w cenie jest myślenie. Poniżej schemat pokazujący założenia przebudowy Medellin w oparciu o przestrzeń publiczną, edukację i kulturę (slajd z prezentacji Francisco Sanina).

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Dodaj komentarz

Pola oznaczone gwiazdką * są wymagane.

*

 
css.php